De havanezer

Nog niet zo lang geleden was de havanezer een onbekend ras, waarvan maar weinig mensen het bestaan kenden.
Inmiddels is de hij een vaak en graag geziene deelnemer op ten­toon­stellingen. Hieraan is natuurlijk een hele tijd van inspanningen vooraf gegaan, waarbij een klein aantal rasliefhebbers de grondslag legde voor onze huidige populatie. (Zie "ontstaan", in het menu hiernaast.)

Misschien dankt de havanezer zijn populariteit wel aan zijn flexibele houding. Hij voegt zich gemakkelijk in elke gezinssituatie. Zelfs wanneer er plotselinge veranderingen optreden, past hij zich bijna altijd moeiteloos aan. Dankzij een karakter dat in het algemeen vlekkeloos genoemd mag worden is dit kleine ras uiterst betrouwbaar te noemen.
Door een zorgvuldig fokbeleid, waaraan in de afgelopen jaren heel hard gewerkt is, mogen we spreken van een goed gezonde populatie waarin gelukkig heel weinig ziekten en erfelijke afwijkingen voorkomen. Op bepaalde afwijkingen die bij honden voor kunnen komen en waarvan bekend is dat ze erfelijk zijn, wordt stelselmatig getest!
Alle havanezers waarmee binnen de HCN wordt gefokt, worden bijvoorbeeld (verplicht!) getest op pra, cataract en patella-luxatie.

Karakter
Havanezers zijn kleine gezelschaps- honden. Ze zijn zeer aanhankelijk en verkeren graag in menselijk ge­zelschap. Zij vinden het heerlijk om vertroeteld en geknuffeld te worden, maar zullen niet snel opdringerig zijn. Het zijn vrolijke, zachtaardige en meegaande hondjes. Ze zijn buiten- gewoon intelligent en snel van begrip. Omdat ze het je graag naar de zin willen maken, zijn ze gemakkelijk op te voeden.
Gezien hun grote behoefte aan gezelschap zijn havanezers geen hondjes die hele dagen alleen thuis kunnen zijn. Voor mensen die de hele dag werken, een aantal dagen in de week, zijn ze dan ook niet geschikt. Vaak hele dagen alleen zijn of in een kennel doorbrengen, is het ergste dat je ze kunt aandoen.
Hoewel ze het liefst overal mee naar toe gaan, is met de juiste begeleiding en opvoeding ze wel bij te brengen om af en toe eens een paar uurtjes alleen te blijven.
Ze zijn zeer gevoelig voor de stemming van hun baasjes. Het zijn clowns als je verdrietig bent, je vindt ze aan je zijde als je ziek bent en ze zijn blij als je gelukkig bent. Door deze gevoeligheid voelen ze het ook direct aan als ze iets gedaan hebben wat niet mag. Vaak is er niet meer dan een verwijtend woord voor nodig om ze te laten merken dat je hun gedrag niet op prijs stelt. Meestal staan ze dan een paar minuten later bij je om het goed te maken.
Het is een prettige bijkomstigheid dat havanezers vrijwel niet verharen en reukloos zijn.

Kunstjes hebben ze zo onder de knie. Ze werden vroeger dan ook heel vaak als circushondjes gebruikt. Aangeleerde trucjes doen ze al snel uit zichzelf omdat ze de aandacht die ze daardoor krijgen zo leuk vinden. Hoewel ze die trucjes ook wel eens gebruiken om iets lekkers te krijgen, of om onder iets uit te komen dat ze liever niet doen . . . En wat is het dan moeilijk om ze te weerstaan!!!
Wie een leuke hobby zoekt, kan met zijn havanezer voor een van de honden­sporten kiezen. Hun snelle begrip maakt ze gemakkelijk te trainen. Met "Gedrag en Gehoorzaamheid" (G & G) en "Behendigheid" doen de havanezers heel goed mee, ook op wedstrijden. Al in 1995(!), toen er nog nauwelijks havanezers in Nederland te vinden waren, was er een zelfs geselecteerd voor het Nederlands Kampioenschap Cynophilia (G & G -1).

Ontstaan van de havanezer
Onderstaand artikel is een samenvatting van de Nederlandse vertaling van Suzanne McKay's "HAVANESE HISTORY". De volledige vertaling1, met veel meer bijzonderheden, vindt u hier; het Engels-talige origineel vindt u hier.

1 Na het tot stand komen van de vertaling is het origineel gewijzigd.
 

Havanezers behoren tot de Bichon-familie. Over het ontstaan van het ras "havanezer" is niets met zekerheid bekend. Er bestaat een aantal theorieën, die slechts met elkaar gemeen hebben dat ze een vermenging zijn van feiten, vermoedens en verzinsels. Wel is men het er algemeen over eens dat het altijd een klein, uit het Middellandsezee­gebied afkomstig, ras is geweest, dat in het bezit was van de elite en dat door Italianen en/of Spanjaarden in Zuid-Amerika terecht kwam.
 
De Cubaanse schrijfster Zoila Portuendo Guerra heeft degelijk onderzoek verricht en komt met misschien nog de meest waarschijnlijke theorie:
Tot het begin van de 19^eeeuw bestond er een geheel wit Cubaans ras dat "blanquito" heette en dat zeer vermoedelijk ontstaan is uit uit Europa afkomstige bichons. Dat ras werd echter gekruist met een paar andere rassen, waaronder voornamelijk kleine, gekleurde poedels uit Frankrijk en zo ontstond in de loop van de 19^eeeuw de huidige havanezer.
Die havanezer werd troeteldier van de wel­gestelde Cubanen en leefde een onbekom­merd bestaan tot in 1959 de Cubaanse revolutie uitbrak. Slechts enkelen van de naar de VS en Costa Rica gevluchte Cubanen waren in staat hun havanezer mee te nemen tijdens hun vlucht. Die enkelingen hebben meer dan tien jaar het ras in stand gehouden.
In het begin van de jaren zeventig zijn Bert en Dorothy Goodale heel doelbewust en vakkundig gaan fokken met drie bloedlijnen havanezers. Bovendien werd men ook op Cuba zélf actief: na zorgvuldig onderzoek werd daar een fokprogramma opgezet met 15 raszuivere exemplaren als uitgangspunt. Inmiddels bestaat de havanezer weer in grote aantallen en gaf Cuba zelfs een postzegel uit, met een havanezer als afbeelding.
Al deze inspanningen hebben geleid tot de havanezer zoals we die nu kennen.

Havanezer Rasstandaard (FCI - 250)
Oorsprong: Westelijk Middellandse Zeegebied.
Ontwikkeling: Cuba.
Patronaat: FCI.

Datum van in werking treden: 4 november 2008, herzien: 12-01-2009

Gebruik: Gezelschapshond

Klasse FCI: GROEP 9 - GEZELSCHAPSHONDEN
Afdeling 1 - Bichons en aanverwante rassen
Zonder werkproef

Klik hier voor een printervriendelijke versie (PDF-format).

Kort historisch overzicht:
Dit ras is afkomstig uit het Westelijk Middellandse Zeegebied en heeft zich ontwikkeld in de Spaanse en Italiaanse kuststreken. Blijkbaar werden deze honden in vroegere tijden meegebracht naar Cuba door Italiaanse kapiteins op de grote vaart. Bij vergissing heeft de voornaamste kleur havana (tabakskleur, bruin-rood) van deze honden, het verhaal doen ontstaan dat het hier gaat om een ras uit Havana, de hoofdstad van Cuba. Bepaalde omstandigheden op Cuba hebben geleid tot het totaal verdwijnen van de oude havanezer bloedlijnen; enkele afstammelingen hebben overleefd in de Verenigde Staten na van het eiland te zijn gesmokkeld.

Algemeen uiterlijk: De havanezer is een kleine stevige hond, laag op de benen, met een lange overvloedige, zachte en bij voorkeur golvende vacht. Het gangwerk is levendig en veerkrachtig.

Belangrijke verhoudingen:
De lengte van de voorsnuit (van de neuspunt tot aan de stop) is gelijk aan de afstand tussen stop en achter­hoofds­knobbel (occiput).
De verhouding tussen de lichaams­lengte (gemeten van boeggewricht tot zitbeen) tot de schofthoogte is 4:3.

Gedrag en karakter:
Buitengewoon levendig en pienter zijnde, is hij makkelijk op te leiden tot waakhond. Aanhankelijk, van nature vrolijk, beminnelijk, charmant, speels en zelfs een beetje een clown. Houdt van kinderen en kan eindeloos met ze spelen.

• Schedeldak: Vlak tot heel weinig gewelfd, breed, voorhoofd weinig verheven. Van bovenaf gezien afgerond aan de achterkant en bijna recht en vierkant aan de drie andere zijden.
• Stop: Matig aangeduid
  
  

• Neus: zwart of bruin
• Voorsnuit: Geleidelijk licht smaller wordend in de richting van de neus, maar noch spits noch stomp.
• Lippen: Fijn, droog en strak.
• Kaken/gebit: Schaargebit. Men streeft naar een compleet gebit. Afwezigheid van de premolaren (P1) en de molaren (M3) is toegestaan.
• Wangen: Zeer vlak, niet prominent.
• Ogen: Tamelijk groot, amandelvormig, zo donker mogelijke kleur bruin. Vriendelijke uitdrukking. De ooglidranden moeten donkerbruin tot zwart zijn.
• Oren: Tamelijk hoog aangezet, langs de wangen vallend, een lichte plooi vormend, licht opgeheven, eindigend in een afgeronde punt. Bedekt met lange haren, noch afstaand als molenwieken, noch vlak tegen de wangen hangend.

• Rugbelijning: recht, licht gewelfd over de lendenen.
• Croupe: merkbaar afhellend
• Ribben: goed gewelfd
• Buik: goed opgetrokken.

• Voorhand: recht en evenwijdig, droog, goed beendergestel (bone). De afstand tussen de grond en de elleboog mag niet groter zijn dan de afstand tussen elleboog en schoft.
• Achterhand: goed beendergestel (bone), matige hoekingen.
• Voeten: een beetje langwerpig van vorm, klein, compact.
• Gangwerk: de havanezer heeft een opvallend licht en veerkrachtig gangwerk, dat zijn vrolijke karakter onderstreept. Beweging: goed vrij en recht naar voren vanuit het front (schouders), de achterhand geeft de stuwkracht in een rechte lijn.

• Vachtstructuur: De wollige ondervacht is weinig ontwikkeld en vaak geheel afwezig. De bovenvacht is erg lang (12-18 cm bij een volwassen hond), zacht, sluik of gegolfd en kan gekrulde lokken vormen.
  Elke vorm van toiletteren, de vacht met de schaar op gelijke lengte knippen, en elke vorm van trimmen is verboden.
  Uitzondering: het bijwerken van de voeten is toegestaan, haren op het hoofd kunnen iets ingekort worden zodat ze de ogen niet bedekken en de haren op de snuit kunnen iets ingekort worden, maar het natuurlijk laten verdient de voorkeur.
• Vachtkleur:
  Zelden geheel wit, beige tot rossig in verschillende schakeringen (met zwarte haarpunten toegestaan), zwart, havannabruin, tabakskleur, roodbruin. Platen in deze vachtkleuren zijn toegestaan. Tan-aftekeningen zijn toegestaan in alle schakeringen.

• het geheel niet voldoen aan type.
• te stompe of te spitse snuit, waarvan de lengte niet gelijk is aan die van de schedel.
• roofvogel-ogen, te diep liggende of uitpuilende ogen, gedeeltelijk gepigmenteerde ooglidranden.
• te lang of te kort lichaam.
• rechte staart, niet hoog gedragen.
• Frans front (polsen te nauw in stand, voeten naar buiten gedraaid.)
• misvomde voeten.
• harde vacht, weinig overvloedige vacht, korte vacht (behalve bij pups), getoiletteerde vacht.

• agressief of schuw gedrag
• (deels) niet gepigmenteerde neus
• boven- of ondervoorbeet
• entropion, ectropion, een of beide ooglidranden niet gepigmenteerd
• maat onder of boven de in deze standaard aangegeven norm

Foto's
Op deze pagina krijgen leden van de Havanezer Club Nederland de gelegenheid om foto's van hun hondjes te delen met anderen. Hebt u een leuke foto en wilt u die laten zien, stuur hem dan digitaal op naar de webmaster en er wordt voor gezorgd dat de foto in onderstaande "dia-show" wordt opgenomen. Het is plezierig als u wat extra informatie in uw mailtje vermeldt, zodat ik een passend bijschrift kan maken!
Tenzij u bij inzending het tegendeel vermeldt, gaan we ervan uit dat de ingestuurde foto ook elders op deze site geplaatst mag worden.